Rabelinkstraat 18 Gerard Tebroke

Gerard Tebroke Atleet, discipline lange afstand

Foto: Omroep Gelderland

Gerard Tebroke woonde aan de Rabelinkstraat 18 in Silvolde en Bas Boerakker bezorgde vroeger de krant bij hem. De enkele keren dat hij Gerard zag groette hij altijd vriendelijk, wel was Gerard altijd aanwezig als Bas de nieuwjaarswensen kwam overbrengen als bezorger van de krant. Teruggetrokken vriendelijke man. Je kwam 'm af toe fietsend tegen op de Koninksweg. Zijn hond liep er dan naast en die moest behoorlijk afzien want hij kon hard fietsen.

Gerardus Franciscus Tebroke geboren 9 november 1949 in Enschede en overleden 19 maart 1995 te Doetinchem.
Als kind was hij zo stijf, dat hij van de leraar niet mee hoefde te doen met gym.
Op achttienjarige leeftijd won Gerard Tebroke zijn eerste wedstrijd op gympies, een trimloop in Aalten.
Ned. kampioen 5000 m 1970
Ned. recordhouder  5.000 m 1978-2002. Overgenomen door Kamiel Maase
Ned. recordhouder10.000 m 1977-1997. Overgenomen door Kamiel Maase

Tebroke was een erg blessuregevoelige loper, waardoor hij de Olympische Spelen van 1972 en 1976 miste. In 1980 moest hij van het NOC de limiet halen. Tebroke was echter een loper die het best presteerde bij hogere temperaturen en had daardoor in de aanloop naar de Spelen grote moeite om de limiet te halen. Uiteindelijk is het hem wel gelukt, maar hij had zich daarvoor dusdanig moeten forceren, dat hij in Moskou niet goed presteerde. In een tijd van 28.50,1 eindigde hij in de finale van de 10.000 m op een teleurstellende veertiende plaats.

In april 1982 raakte hij ervan doordrongen dat hij beter naar een baan kon uitzien en solliciteerde hij met succes naar de functie van buitendienstmedewerker bij het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP). Hij zegde de sport vaarwel en trok zich met zijn hond Danja en zijn schapen steeds meer terug als een kluizenaar op zijn boerderijtje aan de Rabelinkstraat in Silvolde

Op zondag 26 februari 1995 kwam Gerard niet zoals gewoonlijk om kwart over twaalf ’s middags bij zijn moeder eten. Deze maakte zich ongerust en belde haar dochter Annemieke met het verzoek om poolshoogte te gaan nemen. Die vond Gerard zittend in een stoel met de telefoon in de hand. Hij was in coma geraakt door een bloedpropje in de hersenstam en overleed drie weken later. Sectie toonde aan dat Gerards gezondheid al langer zeer ernstig was aangetast. De wand tussen de beide hartkamers was dusdanig versleten dat hij het hart had van een man van tachtig.

Onderstaande komt uit de Volkskrant van 21-03-1995 i.v.m. het overlijden van Gerard Tebroke (09-11-1949  /  19-03-1995)

Tebroke logenstrafte alle prognoses.
In de nacht van zaterdag op zondag overleed de Nederlandse atleet Gerard Tebroke (45) aan de gevolgen van een hersenbloeding. Hij was Nederlands recordhouder op de vijf en tien kilometer, records uit 1978 die nog steeds in de boeken staan. Nooit kwam er een klacht over zijn lippen, terwijl hij toch fysiek niet erg sterk was. Drie weken geleden werd Gerard Tebroke buiten bewustzijn, telefoon in de hand, gevonden op zijn boerderij in Silvolde, de Achterhoek. De Nederlands recordhouder op de vijf en tien kilometer woonde er alleen met zijn schapen. Tebroke (45) bleek getroffen door een hersen-bloeding. In de nacht van zaterdag op zondag overleed hij zonder uit coma  te zijn geraakt. In zijn loopbaan als atleet logenstrafte hij alle prognoses, weigerde hij waarschuwende artsen te geloven en gold slechts de wet van de natuur. Of de tegennatuur. Want Tebroke had de natuur niet mee. Een 'fysiologisch wrak' werd hij genoemd, die volgens één medisch advies zelfs nooit meer had mogen lopen. Wilde hij althans niet blijvend invalide worden. In kou en regen verstijfde zijn rug en werd de pijn in zijn benen bijna onhoudbaar. Maar als eenmaal de zon doorbrak of wanneer er tussen alle lichamelijke kwellingen een van die onverklaarbare dagen van hoogste alertheid en vorm was, dan ontwikkelde hij met zijn onbeholpen schreden een onbegrijpelijke snelheid. Zijn Nederlandse records op de vijf en tien kilometer (13.21,68 en 27.36,64) bleven zeventien jaar lang, tot heden, onaangetast. Maar onvergetelijk zijn ze niet. Dat was alleen die gedenkwaardige 10.000 meter op een Londense septemberavond in 1977. Tebroke liep op Crystal Palace in het gezelschap van de illustere Hery Rono en Brendan Foster. Hij vond dat het eigenlijk te traag ging gedurende de eerste helft van de wedstrijd en zijn gevoel bedroog hem niet. De 'haas' van dienst bleek halverwege tien seconden te langzaam. Tebroke verloor zijn interesse in de eindtijd, lette niet meer op de klok. Winnen van Rono en Foster was het enige dat nog door zijn hoofd speelde. Die grote vedetten moesten maar laten zien wat ze konden, waarom zou hij het voor-touw nemen en de zetels klaarzetten? Tebroke zegevierde, met een oneindig gemak en met het gevoel dat hij nog ronden had kunnen doorsjouwen. Even aanzetten was voldoende geweest. Het was een euforisch gevoel. Totdat hij zijn tijd (27.37,6) vernam en besefte dat hij slechts luttele seconden verwijderd was gebleven van het toenmalige wereldrecord, in handen van de Keniaan Samson Kimombwa. Vele jaren is dat Tebroke's grote frustratie gebleven. Voor iemand met zo veel fysieke handicaps waren de ogenblikken van superieur lopen te zeldzaam om ze niet ten volle te benutten. Een jaar later bracht hij het Nederlands 5000 meter record van Jos Hermens in Zürich terug tot 13.21,68 en dertien dagen later werd hij bij de EK van Praag zesde op de dubbele afstand. Opnieuw was een nationaal record (27.36,64) zijn deel maar het was koud in Praag. Veel te koud voor zijn  kwetsbare, wrikkende en altijd protesterende lichaam. Jos Hermens was er nog erger aan toe. Die scheurde in leidende positie zijn Achilles-pees en Tebroke was de eerste om compassie te betonen. Nooit één klacht over zichzelf zou hij uiten. Ook niet over de toenmalige onmogelijkheid om als atleet het hoofd boven water te houden. Hij werkte in wisseldienst bij een melkfabriek. Om vier uur 's nachts eindigde of begon zijn werk. Hij maakte de opkomst van de wegatletiek alleen in de aanvangsfase mee. Hij liep éénmaal de New Vork marathon maar ook dat werd geen lucratieve onderneming (2.18.14). Eigenlijk maalde hij er ook niet om. Tebroke, opgegroeid in het Achterhoekse Aalten waar hij 'Keniaans' naar school rende, wilde alleen zijn en was alleen. Met de schapen die hij dagelijks voorbijliep. Hans van Wissen

https://www.bing.com/videos/search?q=gerard+Tebroke+You+Tube&view=detail&mid=9C550D41E3B149365EFD9C550D41E3B149365EFD&FORM=VIRE

Ter nagedachtenis aan Tebroke werd elke twee jaar de Gerard Tebroke Memorialloop georganiseerd in Aalten, nu een jaarlijks evenement.
LINT-treinstel 37 van vervoersmaatschappij Syntus is vernoemd naar Gerard Tebroke.
Bron: Hans de Beukelaer  'Tebroke, het leven van een onverzettelijke hardloper'.
Wikipedia

SilvoldePediA
Ulftseweg 26
7064 BD Silvolde
tel. 0315-342600 of 06-2300 3204
E-mail: robbiew52@gmail.com