Henny Gras

Monteur

Koninksweg
Silvolde

Auteur: Wouter van der Schaar

HENNY GRAS

Mijn herinnering aan Henny Gras dateert sinds 1999 toen ik vanuit Noord-Holland verhuisde naar het mij onbekende Silvolde in de verre Achterhoek. Henny was de eerste Naober met wie ik kennis maakte bij buurtmaken en sindsdien tot aan zijn dood in 2001 zijn wij goede vrienden gebleven.

Hij was een geniale monteur en zijn sleutel- en repareertalent raakte meer en meer bekend. Hopeloze gevallen werden op het erf gedropt. Formule 3 auto’s, Hovercrafts, de Mercedes van oud bondskanselier Conrad Adenauer. De gekste dingen kwamen voorbij. En ze kwamen zelfs vanuit Oostenrijk omdat “Der Hennie” het wel zou maken. Reparaties waar gerenomeerde autobedrijven zelfs met de meest geavanceerde techniek niet meer uitkwamen, werden doorverwezen naar de Koninksweg. En altijd volgens de principes die hij als 7 jarige zichzelf aan had geleerd. Alles wat gedemonteerd is, lag op volgorde van werken klaar om weer in elkaar gezet te worden. Dit perfectionisme heeft hij tot zijn veel te vroege dood nageleefd. Ook al was zijn magazijn en werkbank een legendarische puinhoop, geen schroefje of veertje ging verloren. De garageruimte was volgepropt met op elkaar gestapeld materiaal waar hij feilloos een klein onderdeeltje uithaalde dat hij nodig had. Hij gebruikte nooit nieuwe onderdelen maar presteerde het om uit oude restanten iets nieuws samen te stellen. Hij was een echte ambachtsman met een bijzonder gevoel waar de storing zat. Er gaat een verhaal dat een vriend van hem in het buitenland een storing had bij het starten van zijn vliegtuigje. Henny vroeg hem om via zijn mobiel het geluid te laten horen bij het starten. Hij gaf zijn vriend adviezen wat te doen en na enige tijd deed de motor het weer. Zijn lust en zijn leven waren de tractoren die soms ergens jarenlang in een bos stonden weg te roesten en die hij weer tot leven bracht. Nog steeds heb ik een tractor die uit ongeveer 1954 stamt en door Henny was onderhouden.

Eigenwijze bourgondïer, exentrieke perfectionist, moeilijke man, geweldige kameraad, trouwe vriend, vakidioot, geniale vakman en altijd in voor een babbeltje over auto’s. Hennie was niet makkelijk. Als hij overtuigd was van zijn gelijk, kon hij knap doorzeuren. Eigenwijs is het goede woord. Hennie wist exact wat hij wel en niet wilde. Dokters vertrouwde hij principieel nooit en dat ging heel ver. Pas als het volledig uit de hand dreigde te lopen kon Carla hem naar de huisarts sleuren, waar hij mokkend de huisarts ging vertellen wat hem mankeerde en hoe hij dat diende te behandelen.  Met uitzondering van 1 cardioloog die verslaafd aan oldtimers was. Deze dokter is tot Hennies sterven een goede klant gebleven en ook de enige waar Hennie raad van aannam.

Gezien zijn frisse tegenzin tegen artsen, psychologen en psychiaters, was ik er trots op dat ik zijn vertrouwen kon winnen als psycholoog. Ik stelde voor dat hij sleutelde aan auto´s en ik aan mensen. Het was zelfs zo dat toen een klant nogal negatief deed over psychologen, waar ik bij was, Henny zei dat ik geen gewone psycholoog was!

Zijn omgang met klanten was berucht.  Als iemand hem niet aanstond, weigerde hij gewoon om hem te helpen en kon de klant onverrichterzake weer vertrekken. Anderzijds, als hij je mocht, moest er eerst koffie worden gedronken voordat hij je hielp. Zijn vrouw zorgde voor een continue stroom koffie en de keuken had soms de aanblik van een kroeg met stamklanten. Het was een verzamelplek voor wachtende klanten waar de reparatie van uitliep. En dat gebeurde vaak, heel vaak. Hennie was iets te optimistisch over de nodige reparatietijden, als hij zei dat het autootje tegen twaalven opgehaald kon worden, betekende dat vaak dat de klant ´s middags aan tafel mee at. Honderden karbonades en uitsmijters zijn er aan die grote lange keukentafel door klanten verorberd, terwijl Carla af en toe voorzichtig naar de werkplaats liep om te horen hoe ver de auto was. De keukentafel werd een plek waar klanten tijdens de wachtsessie hun levensverhaal deden, hard werd gelachen en tranen werden gedroogd. Het was een minicosmos waar Carla regeerde. De dag diende volgens een vast ritueel te starten. Rond 9 uur opstaan, rustig koffie, uitsmijter en krantje doen. En dan zo langzamerhand richting werkplaats waar de knecht al wat had opgestart. Als dat ritueel werd verstoord was de hele dag verpest. Hennie was een doorgewinterd avond- en nachtmens. De meest briljante reparaties en oplossingen werden ´s avonds laat gevonden waarna hij grijnzend en onder de smeerolie de keuken binnenliep omdat hij honger had. Carla was ook een avondmens en ging dan gerust nog een hamburgertje bakken. Carla was zowiezo de tweede steunpilaar van het garagebedrijf.

Voor vrienden, buren en kameraden was Hennie een godsgeschenk. Hulp nodig? Als het even kon was hij er. Of het nu een kapotte auto, machine of een persoonlijk probleem was. Pilsje en droge metworst op het terras achter de keuken. Hij was altijd paraat voor vrienden en goede kennissen. En Hennie was discreet. Nooit heeft hij iemands vertrouwelijke informatie of gedachten gedeeld met anderen en daarvoor werd hij gewaardeerd.                                                                                   Vrouwen was een ander verhaal. Hennie was zo romantisch als een loden deur. Vrouwen hadden te zorgen dat het eten, de was en de huishouding in orde was. Behalve als er een leuk uitziende jeugdige vrouwelijke klant opdook. Dan werden er tot grote ergernis van Carla ineens autoportieren open gehouden, sigarettenaanstekers tevoorschijn getoverd om een vuurtje te geven en verscheen zijn beroemde ondeugende grijns. En de dames vonden het op een enkele uitzondering na prachtig.

Regelmatig dronk ik 's avonds een borreltje bij hem thuis en kreeg ik voorlichting hoe mij te gedragen in de Achterhoek. Eén en ander ging gepaard met Duitse schlagers die hij ook luid liet horen als muzikale begeleiding op mijn 3 minuten wandeling terug naar huis.

Korte tijd voor zijn overlijden reed hij in zijn Zondagse plunje op zijn tractor rond met 2 kleinkinderen ingeklemd door een stok naast hem op de stoel. Hij bracht een aantal bezoeken bij vrienden en het leek wel of hij voorvoelde dat zijn einde naderde ofschoon hij niet echt ziek was. Henny was een markante Achterhoeker en een geweldige monteur. Ik mis hem nog steeds als Naober.

Wouter van der schaar

en dochter van Henny,

Meggie Strikkeling-Gras

23-07-2018

 

SilvoldePediA
Ulftseweg 26
7064 BD Silvolde
tel. 0315-342600 of 06-2300 3204
E-mail: robbiew52@gmail.com